Ik heb eindelijk enkele foto's online gezet. Hier op de blog een 2-tal bij leven op Ak'Tenamit en de rest op Webshots (link vindt je rechts op deze pagina).
3 opmerkingen:
Anoniem
zei
Op uw foto's te zein lijkt het daar inderdaad paradijselijk rustig..De mevrouw van de foto met de 2 schaten is Maria veronderstel ik? Die medicatiekast op spoed is gewoon de max, dat moet ik zeker eens mee nemen. Vorige week moesten bij ons op spoed alle kasten van tevoren ontgrendeld worden omdat er een klein onderhoud aan de pc moest gebeuren, anders zou er ondertussen niks uit de kast kunnen gehaald worden. En dat labo, ook de moeite, ge hebt geen laborante nodig zeker? Ik wil anders dadelijk ook een technieker meebrengen... Maarja, die ratten en andere beesten in bed en bad zou ge toch eerst iets moeten kunnen tegen doen, anders zal het niet lukken vrees ik.
amai, weeral veel geschreven sinds mijn laatste bezoekje. tof dat er eindelijk wat fotos te bekijken zijn. een aantal collega's volgen ondertussen je verhalen ook. ze zijn dan ook wel indrukwekkend. hier in ons kleine natte landje zijn ze wat minder imposant: databanken maken, nog steeds geen huis gevonden, nog steeds geen kleed gevonden en nog steeds geen echte zomer die de naam waard is.
Caroline! Ik ben net thuis van ver weg en checkte je blog eens. Wat schrijf je goed zeg! Puik werk doe je daar. Ik wed dat het fantastisch is om je steentje te kunnen bijdragen aan de gezondheid van de mensen in de streek. Er zijn vele dingen die ik herken van Uganda: te veel patiënten in 1 keer, paramedici die het meeste werk doen, een neiging tot overdreven antibioticagebruik, communicatie- en complianceproblemen, en algemeen mensen die zo arm en zo ongeschoold zijn dat het misschien dát is dat echt verandering zou kunnen brengen... Gelukkig inderdaad dat ten minste HIV er een beetje wegblijft. En dat de Guatemalteekse artsen toch wel betrokken lijken. Doe zo voort meid, je bent echt fantastisch. Soms vraag ik me af of mijn 'ding', het meer wetenschappelijke in de geneeskunde, niet veel onbeduidender is... Of misschien kunnen de twee niet zonder elkaar. Dikke kus, ik stuur nog wel eens een persoonlijke babbel met de USA-verhalen. En nu ga ik me overgeven aan mijn jetlag (heb twee nachtvluchten na elkaar gehad, met 7 uur wachten ertussen...). Ik blijf je volgen, xxxx, amélie
3 opmerkingen:
Op uw foto's te zein lijkt het daar inderdaad paradijselijk rustig..De mevrouw van de foto met de 2 schaten is Maria veronderstel ik?
Die medicatiekast op spoed is gewoon de max, dat moet ik zeker eens mee nemen. Vorige week moesten bij ons op spoed alle kasten van tevoren ontgrendeld worden omdat er een klein onderhoud aan de pc moest gebeuren, anders zou er ondertussen niks uit de kast kunnen gehaald worden. En dat labo, ook de moeite, ge hebt geen laborante nodig zeker? Ik wil anders dadelijk ook een technieker meebrengen...
Maarja, die ratten en andere beesten in bed en bad zou ge toch eerst iets moeten kunnen tegen doen, anders zal het niet lukken vrees ik.
amai, weeral veel geschreven sinds mijn laatste bezoekje. tof dat er eindelijk wat fotos te bekijken zijn.
een aantal collega's volgen ondertussen je verhalen ook. ze zijn dan ook wel indrukwekkend.
hier in ons kleine natte landje zijn ze wat minder imposant: databanken maken, nog steeds geen huis gevonden, nog steeds geen kleed gevonden en nog steeds geen echte zomer die de naam waard is.
dikke kussen
uw zusje
Caroline!
Ik ben net thuis van ver weg en checkte je blog eens. Wat schrijf je goed zeg! Puik werk doe je daar. Ik wed dat het fantastisch is om je steentje te kunnen bijdragen aan de gezondheid van de mensen in de streek.
Er zijn vele dingen die ik herken van Uganda: te veel patiënten in 1 keer, paramedici die het meeste werk doen, een neiging tot overdreven antibioticagebruik, communicatie- en complianceproblemen, en algemeen mensen die zo arm en zo ongeschoold zijn dat het misschien dát is dat echt verandering zou kunnen brengen... Gelukkig inderdaad dat ten minste HIV er een beetje wegblijft. En dat de Guatemalteekse artsen toch wel betrokken lijken.
Doe zo voort meid, je bent echt fantastisch.
Soms vraag ik me af of mijn 'ding', het meer wetenschappelijke in de geneeskunde, niet veel onbeduidender is... Of misschien kunnen de twee niet zonder elkaar.
Dikke kus, ik stuur nog wel eens een persoonlijke babbel met de USA-verhalen. En nu ga ik me overgeven aan mijn jetlag (heb twee nachtvluchten na elkaar gehad, met 7 uur wachten ertussen...). Ik blijf je volgen, xxxx, amélie
Een reactie posten