voor de mensen die dachten dat het hier niet zo spannend was...

deze namiddag brengen ze opeens een vrouw met de boot (zoals iedereen hier aankomt)
ze lag onder ne plastiek, ma da was gelukkig alleen voor de zon en ze had haar rare inpakking gelukkig overleeft.
de vroedvrouw en haar man vertelden da ze die morgen om 9u bevallen was van een flinnke jongen maar sinds niet gestopt was met bloeden (twas toen 14u).
ze was al bleekskes maar gelukkig nog bij bewustzijn....

mn eerste gedacht toen ik ze zo zag in de boot was eerlijk gezegd: laat ze maar in die boot liggen en we brengen ze dadelijk naart ziekenhuis....

maar voor ik het wist zag ze op een bedje.

het infuus lukte gelukkig van de eerste keer, de bloeddruk was nog OK, maar toen ik aan de oorzaak van het probleem moest beginnen kreeg ik het toch meerdere keren warm en koud tegelijk moet ik zeggen. twas echt wel veel bloed... en ik had ook niet dadelijk een uitgetekend plan in gedachten wat dit allemaal kon zijn, hoe ik ging uitvissen welke van de opties het uiteindelijk was (met enkel mn handen en mn ogen) èn wat ik dan moest doen....
de medewerker van hier -Alejandro weigerde -zonder woorden- de vrouw te onderzoeken, mischien omdat haar man erbij was??? Alhoewel hij veel ervaring heeft nam hij geen enkele beslissing. hij is in de organisatie opgeleid tot gezondhiedsmedewerker, maar heeft geen diploma.

terwijl haar infuus aant lopen was brachten ze nog een andere jongen binnen, helemaal onder het bloed en nog aant stuipen bovendien. de man die hem bracht dacht dat hij aan het doodgaan was, maar de wonde viel eignelijk nog heel goed mee, afgezien van het feit dat die in zijn pols was en daarom zo fel gebloed had... en dat stuipen was toch wel raar.
de medewerker van hier zei gelukkig al snel: 'ik denk dat hij 2 problemen heeft: een epilepsie aanval en een snede'. Goed gezien, Alejandro!
de snede was snel gehecht en voordat de medicatie om de epilepsie-aanval in het spuitje van alejandro zat, was de patiênt als zn roes aan het uitslapen.

Daarna voelde de pasbevallen mama zich gelukkig al wat beter en slaagden we er toch in om -met herwonnen krachten- het bloeden te stoppen. Nu is ze rustig de borst aan het geven en haar man houdt naast haar de wacht.

Klein gebedje dat deze vrouw vannacht niet opnieuw begint te bloeden... Je zou voor minder gelovig zijn als je hier woont!

Vind ik wel het vermelden waard dat die man erbij blijft: in Bolivia of Benin heb ik zoiets nooit gezien. Zowel de verpleegsters als de echtgenoten zouden er niet aan denken had ik de indruk. In Benin bleef er meestal een zus of tante bij voor de verzorging.

Tis hier ook zeker een groot verschil met Benin: de mensen zijn op tijd bezorgd en komen niet alleen als het te laat is. Het ziekenhuis is niet zo hèèl proper en ordelijk, maar er IS wel vanalles als je even zoekt. Er staat heir zelfs een hele boekenkast met meidsche boeken die door de hopen vrijwilligers in de loop der jaren zijn achtergelaten.
t'is jammer dit te moeten zeggen, maar in Benin leek zoveel te 'verdwijnen' of kapot te gaan en nooit gerepareerd te worden.

Voila tijd om mn eerste werkdag af te sluiten, hopende dat er vannacht geen spoedgeval meer binnen wordt gebracht...