vervolg van Pffff (dinsdag 7/8)

Voor degenen die zich afvragen hoe het gisteren is afgelopen...

Wel nog meer Pfffffft als het al was.

Ik denk zo rond 4u roepen ze ons dat de vrouw wil persen, maar net zoals vorige keer was ze al goed bezig voor we handschoenen aanhadden en was er niets te zien buiten een rok...

Daaronder zowat alles wat ge niet wilt zien bij een bevalling: heel vuil vruchtwater, bleke slappe baby (waarschijnlijk blauw ma dat is moeilijk te zien in kaarslicht) die niet ademt...

Na wat aandringen besloot het kereltje gelukkig toch te ademen, al klonk het niet zo gezond, eerder alsof zijn èèn longske vol slijm zat. Als daar ook van dat vruchtwater met zijn eigen stoelgang in zou zitten, is dat niet goed maar jammergenoeg was er geen sonde te vinden om dat eruit te zuigen....

Bij de moeder was ook niet zo denderend: een scheur, gelukkig niet te diep maar het is hier zeker geen routine zoals in Bolivia. Weer helemaal kromgewrongen op dat onnozel bed om dat te hechten, een middenweg zoekend tussen comfort van de patiênt, de regels van de steriliteit, mn eigen plooibaarheid en de lichtbundel van m'n koplamp.

Goddank dat we in Bolivia zoveel knips hebben kunnen hechten, dat ik niet ook nog teveel moest nadenken over waar ik m'n naald precies ging insteken.

Toen dat opgelost was, was ik nog steeds ongerust over de baby, die nog steeds te snel ademde en te slap was. Ik ben dan hier in de boeken gedoken om te kijken wat ik met de middelen hier zou kunnen doen. Zeer primitief maar het enige wat we hier ter beschikking hadden: voetjes omhoog leggen zodat het makkelijker afloopt... Voor mij was dat veel te magertjes maar Martin vond dat we hem gewoon aan de borst moesten leggen. Aangezien dat goed ging, was hij er alleszinds gerust in.

Doodop en nog steeds ongerust kroop ik tegen 4u mn bed in, samen met wat boeken...

Vanmorgen mezelf uit m'n bed moeten slepen om dat kleintje te gaan controleren. Had goed gedronken volgens de moeder, die al stond te popelen om naar huis te gaan. Ik moet er niet aan denken dat ze mij enkele uren na mn bevalling in zo een bootje steken en me dan nog een ferm stukje laten wandelen, maar de vrouwen hier kunnen dat precies wel aan.